Wykaz oraz profesjonalne omówienia najnowszych zmian w prawie. Eksperci analizują wprowadzone w stanie prawnym zmiany i porównują je do stanu obowiązującego poprzednio.
Sposób oznakowania opakowań substancji i mieszanin niebezpiecznych określa nowe, obowiązujące od 25 kwietnia br., rozporządzenie Ministra Zdrowia. Reguluje ono też sposób tworzenia nazwy umożliwiającej jednoznaczną identyfikację substancji niebezpiecznej i mieszaniny niebezpiecznej, wzory znaków ostrzegawczych i napisy określające ich znaczenie oraz kryteria zamieszczania na oznakowaniu opakowań substancji niebezpiecznych lub mieszanin niebezpiecznych tych znaków.
Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2012 r. w sprawie oznakowania opakowań substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych oraz niektórych mieszanin (Dz. U. z 2012 r. poz. 445) – dalej r.o.o.s.n. oznakowanie może być umieszczone na etykiecie lub bezpośrednio na opakowaniu substancji lub mieszaniny niebezpiecznej. Oznakowanie umieszcza się na opakowaniu w taki sposób, aby jego treść mogła zostać odczytana poziomo, gdy opakowanie pozostaje w normalnym położeniu. Etykieta powinna być trwale przymocowana do powierzchni opakowania. Wewnętrzna powierzchnia etykiety powinna przylegać bezpośrednio i w całości do opakowania.
Według § 5 r.o.o.s.n. oznakowanie opakowania każdej substancji niebezpiecznej zawiera m.in.: 1) nazwę substancji określoną zgodnie z tabelą 3.2 załącznika VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1); jeżeli substancja nie jest wymieniona w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008, należy zamieścić nazwę powszechnie przyjętą w międzynarodowym nazewnictwie chemicznym; 2) nazwę, adres siedziby i numer telefonu przedsiębiorcy, a w przypadku osoby fizycznej – imię i nazwisko, adres miejsca wykonywania działalności i numer telefonu osoby wprowadzającej substancję do obrotu (producenta, importera lub dystrybutora); 3) zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia (zwroty R); w przypadku substancji wymienionych w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008 zastosowane zwroty powinny być zgodne ze wskazanymi w tej tabeli; w przypadku substancji niebezpiecznych, których nie wymieniono w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008, zwroty R powinny zostać wybrane spośród zwrotów R ustalonych zgodnie z kryteriami klasyfikacji; tam gdzie to stosowne, należy zamieszczać łączone zwroty R w taki sposób, aby niezbędną informację przedstawić za pomocą jak najmniejszej liczby zwrotów; 4) zwroty S; brzmienie zwrotów S powinno być zgodne z brzmieniem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia; w przypadku substancji wymienionych w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008 zastosowane zwroty powinny być zgodne ze wskazanymi w tej tabeli; w przypadku substancji niebezpiecznych, których nie wymieniono w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008, zwroty S powinny zostać wybrane spośród zwrotów ustalonych zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku nr 3 do r.o.o.s.n.
W myśl § 6 r.o.o.s.n. oznakowanie opakowania każdej mieszaniny niebezpiecznej zawiera: 1) nazwę handlową lub informację o przeznaczeniu mieszaniny; 2) nazwę, adres siedziby i numer telefonu przedsiębiorcy, a w przypadku osoby fizycznej – imię i nazwisko, adres miejsca wykonywania działalności i numer telefonu osoby wprowadzającej mieszaninę do obrotu (producenta, importera lub dystrybutora); 3) nazwę chemiczną lub nazwy chemiczne substancji obecnych w mieszaninie; 4) znak lub znaki ostrzegawcze i napisy określające ich znaczenie, o których mowa w załączniku nr 1 do r.o.o.s.n.; 5) zwroty R; 6) zwroty S w brzmieniu określonym w załączniku nr 2 do r.o.o.s.n., wybrane spośród zwrotów S zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku nr 3 do r.o.o.s.n..
Jeżeli zawartość opakowania nie przekracza 125 cm3, umieszczenie na oznakowaniu opakowania zwrotów R i zwrotów S nie jest wymagane w przypadku:
substancji niebezpiecznych zaklasyfikowanych jako wysoce łatwopalne, łatwopalne, utleniające lub drażniące;
substancji niebezpiecznych zaklasyfikowanych jako szkodliwe, jeżeli nie są przeznaczone do sprzedaży dla konsumentów;
mieszanin niebezpiecznych zaklasyfikowanych jako wysoce łatwopalne, utleniające, drażniące, z wyjątkiem mieszanin, którym jednocześnie przypisano zwrot R41, lub niebezpieczne dla środowiska, którym przypisano symbol N.
W przypadku mieszanin, których zawartość opakowania nie przekracza 125 cm3, zaklasyfikowanych jako łatwopalne lub niebezpieczne dla środowiska, którym nie przypisano symbolu N, nie jest wymagane umieszczenie na oznakowaniu opakowania zwrotów S.
Opracowanie: Jarosław Zasada, RPE WKP
Źródło: www.rcl.gov.pl, stan z dnia 26 kwietnia 2012 r.
2 maja wchodzi w życie rozporządznie Ministra Zdrowia z dnia 10 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu postępowania podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne ze zwłokami pacjenta w przypadku śmierci pacjenta (Dz. U. poz. 420).
Dnia 23 kwietnia br. weszła w życie zmiana rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej regulującego zasady orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 13 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz. U. z 2012 r. poz. 439) wniosek o jednorazowe odszkodowanie powinien zawierać numer PESEL ubezpieczonego, a w przypadku gdy ubezpieczonemu nie nadano numeru PESEL – serię i numer dowodu osobistego lub paszportu. Według dotychczasowego brzemienia przepisu, ubezpieczony – oprócz numeru PESEL – obowiązany był wskazać numer NIP, a w przypadku gdyby nie posiadał tych numerów, lub jednego z nich, serię i numer dowodu osobistego albo paszportu..
Ponadto, do zmienionego rozporządzenia dodano nowy § 11a, według którego do orzekania przez komisje lekarskiego stosuje się odpowiednio przepisy § 6-11 tegoż rozporządzenia. Przywołane przepisy regulują tryb postępowania lekarzy orzeczników. Tym samym, prawodawca ujednolicił zasady orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu.
Źródło: www.rcl.gov.pl, stan z dnia 24 kwietnia 2012 r.
W dniu 17 lutego 2012 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących zabezpieczenia pod względem medycznym imprezy masowej (Dz. U. z 2012, poz. 181).
Zgodnie z treścią rozporządzenia elementami zabezpieczenia medycznego imprezy masowej są: zespoły wyjazdowe z lekarzem lub bez lekarza, patrole piesze i punkty pomocy medycznej. Sposób zabezpieczenia danej imprezy uzależniony został od przewidywanej liczby uczestników oraz od jej rodzaju. W przypadku imprezy masowej podwyższonego ryzyka oraz meczu piłki nożnej nowe przepisy określają większe wymagania dotyczące sposobu zabezpieczenia imprezy pod względem medycznym, w porównaniu z imprezą artystyczno-rozrywkową i masową imprezą sportową inną niż mecz piłki nożnej.
Zapewnienie odpowiedniego zabezpieczenia medycznego imprezy masowej jest obowiązkiem jej organizatora. Ponadto na 30 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy powinien on poinformować o jej lokalizacji, rodzaju oraz przewidywanej liczbie uczestników najbliżej położony od miejsca jej odbywania szpital posiadający oddział ratunkowy albo posiadający co najmniej: oddział anestezjologii i intensywnej terapii, oddział chirurgii ogólnej z częścią urazową i oddział chorób wewnętrznych. Z kolei jeżeli liczba uczestników imprezy będzie większa niż 10 000, organizator jest dodatkowo zobowiązany do wyznaczenia koordynatora medycznego imprezy, którym może zostać osoba posiadająca wskazane w rozporządzeniu kwalifikacje.
Zgodnie z rozporządzeniem osoby wchodzące w skład zabezpieczenia medycznego imprezy masowej powinny zostać oznakowane poprzez umieszczenie na kamizelce koloru czerwonego, z przodu i z tyłu, białego napisu w języku polskim i angielskim, o treści dostosowanej do ich kwalifikacji oraz pełnionej funkcji tj.:
- "RATOWNIK", "RATOWNIK MEDYCZNY" lub "PIELĘGNIARKA", w języku angielskim "MEDICAL STAFF",
- "LEKARZ", w języku angielskim "DOCTOR",
- "KOORDYNATOR MEDYCZNY", w języku angielskim "MEDICAL COORDINATOR".
Ponadto, zgodnie z nowymi przepisami, punkt pomocy medycznej powinien zostać oznakowany kwadratową tablicą w kolorze zielonym, o wymiarach co najmniej 70 cm x 70 cm, z centralnie umieszczonym krzyżem równoramiennym w kolorze białym oraz napisem w języku polskim i angielskim - "PUNKT POMOCY MEDYCZNEJ" (nad krzyżem) oraz "FIRST AID" (pod krzyżem).
Rozporządzenie weszło w życie z dniem 3 marca 2012 r., natomiast jego przepisy znajdą zastosowanie do zabezpieczenia medycznego imprez masowych organizowanych od dnia 1 kwietnia 2012 r.
Opracowanie: Adam Bochentyn
Opublikowano: www.samorzad.lex.pl
Minimalne wymagania dotyczące medycznego zabezpieczenia imprez masowych, organizowanych od dnia 1 kwietnia br. zawarto w nowym rozporządzeniu Ministra Zdrowia.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 w sprawie minimalnych wymagań dotyczących zabezpieczenia pod względem medycznym imprezy masowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 181) – dalej r.z.m.i.m. zabezpieczenie to zapewniają: 1) zespoły wyjazdowe, 2) patrole ratownicze, 3) punkty pomocy medycznej.
Wśród zespołów wyjazdowych wyróżnia się zespoły bez lekarza, odpowiadające wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego podstawowego oraz zespoły z lekarzem, odpowiadające wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego specjalistycznego. Patrol ratowniczy składa się z co najmniej dwóch osób uprawnionych co najmniej do udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy i posiada wyposażenie określone w § 4 r.z.w.m.i.m. (torba ratunkowa z wyposażeniem, środki łączności bezprzewodowej umożliwiające natychmiastową łączność z innymi osobami zaangażowanymi w bezpieczeństwo imprezy masowej). W punkcie pomocy medycznej obecne są co najmniej dwie osoby, w tym: 1) lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu oraz co najmniej trzyletnie doświadczenie w udzielaniu świadczeń zdrowotnych oraz 2) ratownik medyczny lub 3) pielęgniarka systemu.
Osoby wchodzące w skład zabezpieczenia medycznego oznakowuje się przez umieszczenie na kamizelce koloru czerwonego, z przodu i z tyłu, napisu w kolorze białym, w języku polskim „RATOWNIK”, „RATOWNIK MEDYCZNY” albo „PIELĘGNIARKA” oraz w języku angielskim: „MEDICAL STAFF”. Lekarzy wchodzących w skład zabezpieczenia medycznego oznakowuje się poprzez umieszczenie na kamizelce koloru czerwonego, z przodu i z tyłu, napisu w kolorze białym, w języku polskim „LEKARZ” oraz w języku angielskim „DOCTOR”.
Zabezpieczenie medyczne masowej imprezy artystyczno-rozrywkowej oraz masowej imprezy sportowej, jak również imprezy masowej podwyższonego ryzyka oraz meczu piłki nożnej ustala się na podstawie przewidywanej liczby uczestników w sposób określony w § 2 i 3 r.z.m.i.m.
Zgodnie z § 8 r.z.m.i.m. organizator imprezy masowej, nie później niż na 30 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy masowej, powiadamia najbliżej położony od miejsca jej odbywania szpital posiadający szpitalny oddział ratunkowy albo szpital, posiadający co najmniej: oddział anestezjologii i intensywnej terapii, oddział chirurgii ogólnej z częścią urazową i oddział chorób wewnętrznych, podając lokalizację, rodzaj oraz przewidywaną liczbę uczestników organizowanej imprezy masowej. W przypadku imprezy masowej z udziałem ponad 10.000 uczestników organizator imprezy masowej wyznacza koordynatora medycznego imprezy.
Opracowanie: Jarosław Zasada, RPE WKP
Źródło: www.rcl.gov.pl, stan z dnia 21 lutego 2012 r.
8 lutego 2012 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 10 stycznia 2012 r. w sprawie utworzenia formacji obrony cywilnej (Dz. U. Nr 212, poz. 88).
06.02.2012
Lekarz dostanie prawo odwołania się do sądu apelacyjnego od prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego. Uniewinniony przez sąd powszechny będzie mógł liczyć na odszkodowanie oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.
Projekt nowelizacji jest wynikiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który 29 czerwca 2010 r. uznał za niezgodny z konstytucją art. 42 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich. Więcej: Rzeczpospolita>>>
6 lutego 2012 r. wchodzi w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 stycznia 2012 r. w sprawie sposobu ustalania dodatkowego wynagrodzenia osób wchodzących w skład komisji lekarskich oraz pracowników średniego personelu medycznego wyznaczonych do powiatowych komisji lekarskich orzekających o stopniu zdolności do czynnej służby wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej (Dz. U. z 2012 r. Poz. 51).