Serwisy Wolters Kluwer
Nasze strony:
Ochrona zdrowia Szybki dostęp do informacji prawnej

Zdrowie

SA: to biegły lekarz dysponuje wiadomościami specjalnymi o stanie zdrowia badanego

Z opinii biegłych z zakresu ortopedii wynikało, że wnioskodawcy przysługuje renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres. Polemika ZUS z ustaleniami biegłych nie mogła podważyć ich stanowiska - wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku.

ZUS wydał decyzję o odmowie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres po 31 maja 2016 r. Wyjaśnił, że komisja lekarska ZUS ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Wnioskodawca złożył odwołanie do sądu. Sąd okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres, tj. od 31 maja 2016 r. do 30 września 2018 r. Sąd apelacyjny oddalił zaś apelację organu rentowego od wyroku sądu pierwszej instancji.

Ustalenia sądów

U wnioskodawcy wiele lat temu rozpoznano stan po nawykowym zwichnięciu rzepki prawej. Z uwagi na schorzenia ortopedyczne wnioskodawcy, przyznano mu prawo do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od listopada 2004 r. Organ rentowy na mocy kolejnych decyzji przyznał to świadczenie do 31 maja 2016 r. ZUS odmówił jednak przyznania renty na dalszy okres. Sądy ustaliły także, że skarżący leczy się m.in. w poradni ortopedycznej. Od 2007 r. wnioskodawca jest zatrudniony jako serwisant urządzeń klimatycznych.

Na podstawie opinii biegłych lekarzy ustalono, że wnioskodawca cierpi m.in. na zaawansowaną chorobę zwyrodnieniową stawu kolanowego prawego. Specjaliści uznali badanego za osobę częściowo niezdolną do pracy od 31 maja 2016 r. do 30 września 2018 r. Biegli wskazali, że schorzenie wnioskodawcy powoduje znaczne upośledzenie funkcji narządu ruchu. Biegli podkreślili, że pourazowe zmiany stawowe powodują zaniki mięśni i upośledzają chód. Ponadto wnioskodawca odczuwa znaczne dolegliwości bólowe. Z wydanych opinii uzupełniających wynikało zaś, że wnioskodawca nie może pracować na drabinach, przy długotrwałej pracy stojącej, klęczącej, czy w pozycji kucznej. Ponadto, stan zdrowia wnioskodawcy upośledza w jego przypadku wykonywanie pracy fizycznej. Kontynuowanie pracy naraża go na postęp choroby i utrwalenie zespołu bólowego.

Miarodajny dowód

Sądy uznały przedstawione opinie za wartościowe dowody. Nie było podstawy do dopuszczenia dowodu z nowego zespołu biegłych, mimo iż taki wniosek złożył ZUS. Sądy podkreśliły, że stanowisko organu rentowego stanowiło jedynie polemikę z opiniami biegłych. To biegli dysponują wiedzą specjalną. Na jej podstawie wydają opinie. Sądy nie miały więc obowiązku prowadzenia kolejnych opinii lekarskich. Kwestie wymagające wiadomości specjalnych zostały już bowiem odpowiednio wyjaśnione. Sądy zaznaczyły, że biegli wydając opinie uzupełniające odnieśli się do zastrzeżeń organu rentowego. Sąd apelacyjny podkreślił ponadto, że ocena dowodów sądu okręgowego była trafna. Biegli lekarze z zakresu ortopedii-traumatologii i neurochirurgii prawidłowo rozpoznali schorzenia u wnioskodawcy. Opinie biegłych nie zostały skutecznie zakwestionowane przez strony procesu. Biegli zwrócili uwagę na to, że wnioskodawca od 30 lat leczy się ortopedycznie i przebył liczne operacje. Sąd odwoławczy zaznaczył też, że biegli przedstawili swoje stanowisko w sposób fachowy i spójny. Ponadto, wydając opinie, mieli oni na uwadze kryteria ustawowe: stopień naruszenia sprawności organizmu, zaawansowanie schorzeń, wiek wnioskodawcy oraz jego zawód.

  LEX Ochrona Zdrowia Więcej informacji i narzędzi znajdziesz w programie LEX Ochrona Zdrowia Bądź na bieżąco ze zmianami prawnymi i korzystaj z aktualnych materiałów Sprawdź 

Zmiana decyzji

Sąd odwoławczy podkreślił, że okolicznością sporną w sprawie było to, czy po 31 maja 2016 r., wnioskodawca jest nadal niezdolny do pracy oraz w jakim stopniu i czy prawo do renty z tego tytułu podlega przywróceniu. Istotne znaczenie miało zatem ustalenie, czy po tej dacie nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia.

Sądy przyjęły, że u wnioskodawcy nie nastąpiła poprawa stanu jego zdrowia, która uzasadniałaby odmowę przyznania świadczenia rentowego na dalszy okres po 31 maja 2016 r. Z opinii biegłych wynikało zaś, że występujące u wnioskodawcy problemy zdrowotne, ograniczają zdolność do wykonywania pracy fizycznej.

Sądy przyjęły, że wnioskodawca nie jest osobą całkowicie zdolną do pracy. Może on wykonywać w pracy jedynie część obowiązków, z związku z tym pracuje on w niepełnym wymiarze czasu pracy. Wiele prac jest mu przeciwwskazanych. Wykonywanie przez niego pracy w pozycji wymuszone prowadzi do nasilenia i nawrotu zespołu bólowego. W świetle wydanych w sprawie opinii ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy, gdyż utracił on zdolność do wykonywania pracy zgodnej z kwalifikacjami. Spełnia on więc przesłanki określone w art. 61 i art. 12 ust. 3 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS do przyznania dalszego prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Z tego względu, decyzja ZUS podlegała zmianie.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 lutego 2018 r., III AUa 688/17, LEX nr 2481777.

 

lista dokumentów
Komentarze

Produkty polecane

Wynagrodzenie za pracę i inne świadczenia płacowe ze stosunku pracy. Część 1

Przystępny przewodnik po zagadnieniach związanych z naliczaniem płac pomoże w rozwiązaniu...
Cena: 169.00
Promocja: 152.10 zł

Zmiany w świadczeniach pielęgnacyjnych i zasiłkach dla opiekunów oraz wybrane problemy pomocy...

Z dniem 15 maja 2014 r. weszła w życie ustawa z 4 kwietnia 20014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków...
Cena: 49.00
Promocja: 44.10 zł

Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz

Książka została przygotowana przez prawników praktyków pracujących w Narodowym Funduszu Zdrowia od...
Cena: 259.00
Promocja: 233.10 zł

Więcej na temat

Niedobory kadrowe to największy problem psychiatrii sądowej

06-04-2018
Na wynik badania psychiatrycznego w toku postępowania sądowego trzeba czekać od kilku tygodni do nawet kilku lat, dlatego niedobory kadrowe to obecnie największy problem psychiatrii sądowej – mówili eksperci na IV Międzynarodowym Kongresie Psychiatrii Sądowej w Łodzi.

 

 

Czytaj kolejny
artykuł

WSA: Likwidacja SP ZOZ może trwać kolejne 25 lat