Serwisy Wolters Kluwer
Nasze strony:
Ochrona zdrowia Szybki dostęp do informacji prawnej

Zdrowie

WSA: zawyżanie opłat za udostępnienie dokumentacji medycznej godzi w zbiorowe prawa pacjentów

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, że poświadczenie kserokopii dokumentacji medycznej za zgodność z oryginałem, nie powoduje, że mamy do czynienia z odpisem dokumentacji. Za jej wydanie należy zatem pobrać opłatę jak za kopię, a nie jak za odpis.

Rzecznik Praw Pacjenta (dalej RPP) wydał decyzję, w której uznał, że praktyki stosowane przez podmiot leczniczy (szpital) naruszały zbiorowe prawa pacjentów w odniesieniu do dostępu do dokumentacji medycznej. RPP uznał, że szpital pobierał kwoty przekraczające maksymalne wysokości opłat za wydanie kopii dokumentacji medycznej. Szpital wytwarzał kopie dokumentów, które były poświadczane za zgodność z oryginałem i wydawane pacjentom za opłatą kilku złotych. W związku z tym RPP nakazał szpitalowi usunięcia naruszeń. Podmiot leczniczy został zobowiązany m.in. do przeproszenia pacjentów oraz zwrotu różnicy między kwotami pobranymi a należnymi.

Ustalenia Rzecznika Praw Pacjenta

RPP powziął informacje uprawdopodabniające naruszenie praw pacjentów w szpitalu. Wszczął więc postępowanie w tym przedmiocie. Na wezwanie RPP, szpital udostępnił informację co do liczby pacjentów, którzy w spornym okresie korzystali ze świadczeń zdrowotnych oraz tego, jakie opłaty były pobierane za wyciąg, odpis lub kopie dokumentacji medycznej. Szpital przekazał również informacje co do kosztu wydania jednej strony kopii dokumentacji medycznej poświadczonej za zgodność z oryginałem. Z poczynionych ustaleń wynikało, że szpital za udostępnienie dokumentacji medycznej (poprzez wytworzenie kopii a następnie potwierdzenie jej za zgodność z oryginałem) pobierał stawki wyższe niż wynikające z art. 28 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o Prawach Pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2017.1318). Limity wydatków W świetle art. 28 ust. 3 powołanej ustawy opłatę za udostępnienie dokumentacji medycznej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, ustala podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych. Zgodnie zaś z art. 28 ust 4 ustawy, maksymalna wysokość opłaty za:

1) jedną stronę wyciągu albo odpisu dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 0,002,

2) jedną stronę kopii albo wydruku dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 0,00007,

3) udostępnienie dokumentacji medycznej na informatycznym nośniku danych - nie może przekraczać 0,0004

- przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale.

W świetle tego przepisu koszt jednej kopii dokumentacji mógł wynosić od 0,29 zł do 0,87 zł.

  Progmedica Więcej informacji i narzędzi znajdziesz w programie Progmedica Bądź na bieżąco ze zmianami prawnymi i korzystaj z aktualnych materiałów Sprawdź 

Kopia a odpis

Skserowanie dokumentacji medycznej i potwierdzenie jej za zgodność z oryginałem nie powoduje, że należy ten dokument traktować jako odpis dokumentacji medycznej. Ten dokument w dalszym ciągu pozostaje kopią dokumentacji medycznej. Przez odpis rozumie się bowiem tylko dokument wytworzony przez przepisanie tekstu z oryginału dokumentacji medycznej z wiernym zachowaniem zgodności co do treści z oryginałem. Nie ma więc podstaw do pobierania opłaty za poświadczoną kserokopię dokumentacji w wysokości wyższej niż za jedną stronę kopii.

Niezasadna skarga

Szpital nie zgodził się ze stanowiskiem RPP i wniósł skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W ocenie skarżącego nie dopuścił się on praktyki naruszającej zbiorowe prawa pacjentów.

WSA oddalił jednak skargę, jako niezasadną. WSA podkreślił, że prawo pacjenta do dokumentacji medycznej stanowi jedno z podstawowych praw pacjentów. Opłatę za udostępnienie dokumentacji medycznej ustala podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, niemniej maksymalne granice wysokości tej opłaty określa art. 28 ust. 4 ustawy. Szpital natomiast uważa kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem za odpis dokumentacji medycznej, za który jest pobierana opłata zgodnie z art. 28 ust. 4 pkt 1 ustawy. Jednakże w ustawie nie przewidziano pojęcia kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem. Taka kopia pozostaje więc kopią w rozumieniu ustawy, a nie odpisem dokumentacji medycznej. Brak było zatem podstaw do pobierania wyższych opłat.

Opisane wyżej działania szpitala w sposób istotny przełożyły się na prawa pacjentów. Słusznym jest więc, aby szpital poinformował pacjentów o nieprawidłowościach w ustalaniu wysokości należności za wydanie kopii dokumentacji oraz by dokonał zwrotu niezasadnie pobranych opłat.

Wykonalność decyzji

WSA nie podzielił przy tym zarzutu szpitala, iż kontrolowana decyzja dotknięta jest wadą niewykonalności. W istocie bowiem niewykonalność obowiązku musi być obiektywna, wynikać z przeszkód o charakterze nieusuwalnym. Trwała niewykonalność obowiązku ma miejsce, gdy obowiązku rzeczywiście nie da się zrealizować. Natomiast trudności techniczne lub ekonomiczne, nawet bardzo poważne, nie stanowią o niewykonalności obowiązku.

Z podanych przyczyn WSA nie zgodził się z zarzutami szpitala i uznał kwestionowaną decyzję RPP za trafną. Skutkowało to oddaleniem skargi.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31.01.2018 r., VII SA/Wa 2720/17, LEX nr  2457585.

 

lista dokumentów
 

Produkty polecane

MERITUM Prawo medyczne

MERITUM Prawo medyczne omawia zasady funkcjonowania poszczególnych instytucji prawa medycznego...
Cena: 259.00
Promocja: 233.10 zł

Prawne oraz zarządcze aspekty prowadzenia dokumentacji medycznej

W książce omówiono tematykę prowadzenia, udostępniania oraz analizy dokumentacji medycznej zarówno...
Cena: 79.00
Promocja: 71.10 zł

Dokumentacja gabinetu stomatologicznego. Wzory pism, komentarz i orzecznictwo

Publikacja w sposób kompleksowy prezentuje uregulowania prawne z zakresu stomatologii i specyfiki...
Cena: 169.00
Promocja: 152.10 zł

Więcej na temat

NIK: dokumentacja medyczna niewłaściwie prowadzona w większości podmiotów

09-05-2016
Ustalenia Najwyższej Izby Kontroli wskazują, że celowe i konieczne jest systematyczne egzekwowanie od personelu medycznego prawidłowego prowadzenia dokumentacji medycznej przez kierownictwo podmiotów leczniczych oraz podjęcie szerokich działań uświadamiających skutki nieprawidłowości w tym zakresie. NIK stwierdziła uchybienia w ponad 73 procentach przypadków.

 

 

Czytaj kolejny
artykuł

Pięciu lekarzy z Lublina przed sądem, bo nie zastosowali antybiotykoterapii